Przychodzi pięć osób na karaoke. Każda z nich wybiera tę samą piosenkę. Prowadząca ustawia repeat i włącza „Enjoy the silence” Depeche Mode. Każda osoba śpiewa inaczej, próbując za pomocą tych samych słów i dźwięków przekazać ważne dla siebie treści. Wszyscy rozchodzą się do domów w poczuciu, że tego wieczora wydarzyło się coś pięknego – coś udało się zakomunikować.

Ten spektakl to fantazja o azylu dla przebodźcowanych, w którym odpowiedzią na komunikacyjny nadmiar i zalew konkurujących o naszą uwagę treści są ograniczenia – formalne, werbalne i teatralne. To nieśmiała próba mówienia trochę mniej, ale trochę lepiej.