Gdzie bawili się mieszkańcy Szczecina w epoce Republiki Weimarskiej? Do jakich lokali nocnych, kawiarni i barów chodzili? Czego słuchali i jak się ubierali? Opowiada o tym najnowsza czasowa wystawa w Muzeum Narodowym w Szczecinie pt. „Charleston. Szczeciński wieczór muzyczno--taneczny 1918-1933", która przybliża kulturę materialną i duchową lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku.

Europa podnosi się właśnie po tragedii Wielkiej Wojny. To doświadczenie jest tak traumatyczne i fundamentalne dla ówczesnych rządów i społeczeństw, że w powszechnej świadomości zaczyna dominować pragnienie odwiecznego pokoju - przynajmniej na jakiś czas. Tendencje pacyfistyczne i antymilitarystyczne są silne. Ci, którzy przeżyli i zdołali otrząsnąć się po I wojnie światowej, chcą normalnie żyć i czerpać z niego jak najwięcej. Życie nocne w Europie międzywojnia kwitnie. Knajpiane spotkania gromadzą pisarzy, artystów, mecenasów sztuki.

W Szczecinie działają w tym czasie liczne instytucje kultury, lokale rozrywkowe, teatry, kabarety, kina, restauracje, kawiarnie, winiarnie, bary i kombinaty