Szczecińska „Solidarność” zaprasza mieszkańców do udziału w uroczystych obchodach 46. rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych. Start: niedziela, g. 12 pod Bramą Stoczni Szczecińskiej.
– To wyjątkowa okazja, by wspólnie uczcić wydarzenia, które na trwałe odmieniły bieg historii i stały się symbolem odwagi, jedności oraz walki o godność pracowniczą – zachęca „Solidarność”. – Przed rozpoczęciem obchodów zapraszamy Państwa do wspólnej modlitwy podczas Mszy Świętej, która zostanie odprawiona o godzinie 9.30 w kościele pw. Św. Stanisława Kostki na pl. Matki Teresy z Kalkuty 5.
W programie wydarzenia – oprócz m.in. odśpiewania hymnu, złożenia kwiatów czy modlitwy „Anioł Pański” – przewidziano takie wydarzenia jak wręczenie stypendiów im. Longina Komołowskiego.
Stypendia przyznawane są uczniom szkół podstawowych i ponadpodstawowych. Celem programu, prowadzonego przez Zarząd Regionu NSZZ „Solidarność” Pomorza Zachodniego, jest wspieranie finansowe uczniów pochodzących z niezamożnych rodzin z regionu w uzyskiwaniu jak najwyższego poziomu wykształcenia i rozwijaniu ich talentów.
W niedzielę będziemy też mogli zwiedzić Centrum Solidarności „Stocznia”, czyli dawną świetlicę stoczniową, oraz obejrzeć wystawę „Tu rodziła się opozycja”, którą przygotował Instytut Pamięci Narodowej. Ta ogólnopolska plenerowa ekspozycja pokazuje, jak wyglądała opozycja przedsierpniowa i jak narodziła się „Solidarność”, która w bloku państw komunistycznych była prawdziwym fenomenem, podziwianym przez cały świat, a w momencie swojego największego rozwoju liczyła prawie 10 mln członków, co stanowiło 80 proc. pracowników.
1 lipca 1980 roku władze komunistyczne wprowadziły podwyżkę cen na produkty żywnościowe. Termin nie był przypadkowy. Okres wakacyjny i urlopowy miał zminimalizować ryzyko powszechnych protestów. Władze przeliczyły się. Jeszcze tego samego dnia protesty wybuchły m.in. w warszawskim „Ursusie”, sanockim „Autosanie” oraz toruńskim „Ponarze”. Ekonomiczny charakter buntu z czasem zaczął się zmieniać. Oprócz chleba protestujący zaczęli żądać wolności. Kolejny przełom nastąpił 14 sierpnia, wraz z rozpoczęciem strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, który pociągnął za sobą dalsze protesty w zakładach pracy na Wybrzeżu i w całym kraju.
Falę strajkową w Szczecinie zainicjowali 18 sierpnia 1980 roku pracownicy Stoczni Remontowej „Parnica” a ostateczna liczba strajkujących zakładów pracy w Szczecinie i regionie wyniosła ponad 360. Szczecińskie strajki zakończyły się bezprecedensowo, podpisaniem 30 sierpnia pierwszego w kraju i w całym bloku wschodnim porozumienia pomiędzy przedstawicielami strajkujących zakładów pracy regionu szczecińskiego a władzą komunistyczną. ©℗
(as)
