Z czego kolejarze znani są w Szczecinie?
We wszystkich czynach społecznych podejmowanych z myślą o uatrakcyjnieniu naszego miasta nie brakło ludzi spod znaku uskrzydlonej ośki. Są inicjatorami wielu prac. To właśnie kolejarze rozpoczęli budowę obecnego stadionu „Pogoni” przy ul. Twardowskiego i stadionu AZS przy ul. Karłowicza. Teraz budują stadion KKS „Pionier” przy ul. Potulickiej, w okolicy kolejowego osiedla mieszkaniowego. Budowali też linię tramwajową na Głębokie, plażę na Dziewokliczu i „Arkonce”.
Kolejarze – to zagorzali działkowicze. Kolonie działek PKP są dobrze zagospodarowane i właściwie uprawiane. Skoro mowa o działkach wspomnijmy (już z własnych doświadczeń), że w żadnym zakładzie pracy nie udało nam się znaleźć tyle kwiatów doniczkowych, ile w swych biurach pielęgnują pracownicy DOKP. Kwiaty cięte dekorujące kolejarskie biurka pochodzą z własnego ogrodnictwa.
Żaden zakład pracy w Szczecinie nie ma tak wszechstronnie, bogato i nowocześnie rozbudowanego lecznictwa zakładowego, jak właśnie kolej.
Kolejarskie drużyny sportowe liczą się nie tylko w mieście. Odbywają mecze w kraju, a także za granicą.
Filateliści, wędkarze, esperantyści i innej maści hobbyści, to także kolejarze.
Pierwszą orkiestrę, jaka powstała w Szczecinie, zorganizowali kolejarze. 20 lat śpiewa również kolejarski chór „Hejnał”.
„Kurier Szczeciński” z 10 września 1965 roku
Kres „marynarskiego importu”
Olsztyńskie i giżyckie zakłady odzieżowe otrzymały wystarczającą ilość poszukiwanego surowca na płaszcze ortalionowe. Produkcja ruszy w najbliższych dniach i jeszcze w ciągu września br. sklepy będą zawalone gotowymi płaszczami. Oczekuje się, że w ciągu dwóch-trzech miesięcy produkcja obydwu zakładów wystarczająco pokryje zapotrzebowanie na te płaszcze w kraju. Cenę ich ustalono na około 500 zł.
„Kurier Szczeciński” z 12 września 1965 roku
Aznavour autorem operetki
Charles Aznavour, znany śpiewak i aktor, skomponował ostatnio muzykę do operetki „Monsieur Carnaval”, która zostanie wystawiona w grudniu br. w teatrze Châtelet.
„Kurier Szczeciński” z 13 września 1965 roku