Czy realizacja jednego z największych projektów infrastrukturalnych, jakim jest „Przylądek Pomerania”, przypomina słynne „potiomkinowskie wsie”? Czy jesteśmy właśnie świadkami wznoszenia wielkich konstrukcji z dykty i ładnie brzmiących haseł na czas kampanii wyborczej za niemałe pieniądze? Nawet jeśli krytycy, w tym niektóre środowiska w Świnoujściu czy nawet były minister infrastruktury, mylą się, to – jak się wydaje – inwestor już zrobił wiele, by stworzyć takie wrażenie. Na kampanię promującą nieistniejący terminal poszły już setki tysięcy złotych. A pójdzie jeszcze więcej.
Inwestor tymczasem zapewnia: inwestycja powstanie, ma zapewnione finansowanie. A trzeba przyznać, że to ogromna inwestycja. Jedynie część przedsięwzięcia, która ma być finansowana z publicznych pieniędzy, oszacowana jest na około 10 mld złotych. Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście podkreśla, że projekt ma być finansowany z kilku źródeł. Na budowę falochronu osłonowego przewidziano 2,5 mld zł z budżetu państwa w ramach programu wieloletniego Urzędu Morskiego w Szczecinie „Budowa i rozbudowa infrastruktury dostępowej do portu w Świnoujściu w latach 2023-2029”. Budowa nowego toru podejściowego o wartości 7,3 mld zł ma być finansowana z kolei z budżetu państwa oraz środków Unii Europejskiej. Około 2,8 mld zł ma pochodzić z programu Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat i Środowisko 2021-2027. Podpisanie umowy o dofinansowanie planowane jest na pierwszy kwartał 2027 r. Środki zabezpieczono również na zakup pogłębiarki, która będzie wykorzystywana do utrzymania infrastruktury portowej.
W zapewnienia te nie wierzy między innymi Marek Gróbarczyk, były minister infrastruktury, który twierdzi, że w konsekwencji pieniądze te nie trafią do inwestora, bo projekt wcześniej czy później zostanie wygaszony lub zawieszony. A to, co się dzieje obecnie wokół inwestycji, to „finansowe show”. Ani Zarząd Morskiego Portu Szczecin i Świnoujście, w tym jego prezes Jarosław Siergiej, ani minister Arkadiusz Marchewka nie dają gwarancji, że inwestycja zakończy się sukcesem. Poddaje on w wątpliwość ich kompetencje. ZMPSiŚ jako inwestor i podmiot zajmujący się między innymi inżynierią finansową nie jest w stanie podołać temu wyzwaniu.
W te wątpliwości, ale również w głosy niezadowolenia części mieszkańców Świnoujścia, wpisuje się głośna publikacja w Newsweeku ujawniająca koszty promocji Przylądka Pomerania, którą inwestor zlecił jednej ze szczecińskich agencji Public Relations. Zdaniem autorki tekstu od kwietnia do grudnia br. szczecińska firma ma zarobić na promocji czegoś, czego jeszcze nie ma – łącznie nieco ponad 1,15 mln zł. Autorka dotarła do informacji dotyczących kosztów PR już poniesionych: za godzinną konferencję z udziałem ministra A. Marchewki, gdzie „była sala, flagi, mównica, a nawet kontener trzeba było zapłacić ponad 60 tys. zł plus VAT, w sumie prawie 75 tys.”. Ta sama firma podpisała umowę na promocję inwestycji, która łącznie kosztowała już – jak twierdzi – niemal 350 tys. zł. Efekty, czyli zasięgi i statystyka (w mediach społecznościowych) – bardzo skromne. Agencja ta została do promocji Przylądka Pomerania – jak twierdzi – wybrana bez przetargu, z wolnej ręki. Firma, która od kwietnia do grudnia ma zarobić łącznie nieco ponad 1 mln zł, na przyszły rok złożyła już ofertę opiewającą na 6 mln zł.
Niedawno Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście wydał oświadczenie, w którym potwierdził, że ma zapewnione finansowanie. Zarząd podkreśla jednocześnie, że problemy dotyczą wyłącznie prywatnej części projektu, dla której poszukiwany jest nowy partner strategiczny. Ma on odpowiadać między innymi za budowę pirsu terminalowego wraz z wyposażeniem. Inwestycja oszacowana jest na około 700 mln euro. ZMPSiŚ prowadzi obecnie działania zmierzające do pozyskania tego strategicznego partnera, uspokaja spółka.
We wtorek zwróciliśmy się do rzecznika ZMPSiŚ z pytaniami dotyczącymi promocji Przylądka Pomerania. Odpowiedź obiecano na czwartek rano. Nie udało się. Po południu Weronika Gocłowska, pełniąca funkcję rzecznika prasowego ZMPSiŚ przekazała nam, że „pytania dotyczące wysokości kwot łączących nas z kontrahentami nie stanowią informacji publicznej, a pozostają tajemnicą przedsiębiorcy.
Jeśli zaś chodzi o pytania 6 i 7 – odpowiedzi na te leżą poza zakresem naszej wiedzy i kompetencji.”
Warto dodać, że pytania te dotyczyły współpracy wspomnianej agencji z ministrem A. Marchewką oraz wartości wszystkich umów z agencją. ©℗
Roman CIEPLIŃSKI
