„1956. Dezorientacja” to tytuł nowej plenerowej wystawy, która znajduje się na Placu Solidarności, przy Centrum Dialogu Przełomy w Szczecinie. Opowiada ona o latach 1949–1959, których punktem zwrotnym był rok 1956.
Wystawę otwarto we wtorek 27 października. Wydarzeniu towarzyszyła dyskusja, w której udział wzięli ks. Ireneusz Antkowiak, który uczestniczył w pogrzebie ofiar Poznańskiego Czerwca ’56, Stanisława Kociełowicz, żołnierka Armii Krajowej, Sybiraczka, która w 1955 r. wróciła do Polski z zesłania oraz mistrz piekarnictwa Andrzej Wojciechowski, potomek właścicieli jednej z najstarszych szczecińskich piekarń, założonej we wrześniu 1945 r.
Lata 1949–1959 to czas ważnych przemian na mapie ówczesnego świata.
- Niedawni sojusznicy z okresu drugiej wojny światowej znaleźli się po przeciwnych stronach zimnowojennego konfliktu, któremu towarzyszyły również zbrojne starcia. Konsolidowały się obozy demokratyczny i totalitarny - przypominają organizatorzy wystawy. - Po tej stronie żelaznej kurtyny, po której znalazła się Polska, okres stalinowski, najgorszy czas powojnia, zaczął dobiegać końca wraz ze śmiercią Józefa Stalina, przywódcy Związku Sowieckiego. Zmiany na szczytach władzy, szok wywołany tajnym referatem wygłoszonym przez następcę Stalina, Nikitę Chruszczowa, oraz amnestia ogłoszona po śmierci Bolesława Bieruta, I sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, de facto rządzącej Polską, dawały nadzieje na zmiany. Po krwawym poznańskim Czerwcu ’56 i Październiku ’56, które ugruntowały władzę Władysława Gomułki, Polacy uwierzyli, że zmiany będą trwałe.
Wystawa na Placu Solidarności pokazuje, jak bardzo zmieniło się ówczesne życie oraz rzeczywiste następstwa rok 1956 uważanego za początek odwilży w bloku wschodnim.
(K)
