Świadczenie honorowe to specjalne wsparcie finansowe, które przysługuje każdemu, kto ukończy sto lat – niezależnie od pobieranej emerytury czy renty. Od 1 marca tego roku wynosi ono 6938,92 zł brutto miesięcznie. W Zachodniopomorskiem otrzymuje je obecnie 208 osób.
– Liczba osób, które pobierają świadczenie honorowe, systematycznie rośnie. W regionie w ciągu kilku ostatnich lat liczba stulatków niemal się podwoiła – mówi Karol Jagielski, regionalny rzecznik ZUS województwa zachodniopomorskiego.
Jeszcze w listopadzie 2024 roku świadczenie pobierało w regionie 175 osób. A pod koniec 2018 roku uprawnionych było zaledwie 108, czyli niemal o połowę mniej niż dziś.
Wśród zachodniopomorskich stulatków zdecydowaną większość stanowią kobiety – to 170 z 208 osób uprawnionych do świadczenia. W podziale na placówki szczecińska jednostka ZUS wypłaca je 112 seniorkom, a koszalińska – 58. Najstarsza osoba pobierająca świadczenie honorowe w regionie urodziła się w 1919 roku i jest kobietą. Tuż za nią, jako drugi najstarszy beneficjent, plasuje się mężczyzna urodzony rok później, w 1920 roku.
Od stycznia 2025 roku wysokość świadczenia honorowego reguluje ustawa, dzięki czemu wszyscy uprawnieni otrzymują takie samo wsparcie. Wcześniej jego kwota zależała od momentu, w którym dana osoba ukończyła wymagany wiek. Nowe przepisy wprowadziły też obowiązkową, coroczną waloryzację świadczenia, przeprowadzaną przez ZUS w marcu, analogicznie jak w przypadku emerytur i rent.
Większość stulatków nie musi składać żadnego wniosku. Świadczenie honorowe przyznawane jest z urzędu osobie, która ukończyła 100 lat, ma obywatelstwo polskie oraz prawo do świadczeń wymienionych w ustawie – np. emerytury lub renty.
Wniosek muszą złożyć jedynie osoby, które takiego prawa nie mają. Aby otrzymać świadczenie, powinny mieć ukończone 100 lat, obywatelstwo polskie oraz wykazać, że centrum ich interesów osobistych lub gospodarczych znajdowało się w Polsce przez co najmniej 10 lat po ukończeniu 16. roku życia. W takim przypadku ZUS przyznaje świadczenie od miesiąca złożenia wniosku, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym dana osoba skończyła sto lat.
(sag)
