Przed nami Dzień Babci i Dziadka – święto pozornie ciche, bez fajerwerków, deklaracji, jedno ze znaczących świąt w kalendarzu. Babcia i dziadek to nie tylko rodzice rodziców, to inna jakość relacji – relacja międzypokoleniowa, która jest bliska, ciepła i budująca. Rodzice są od wychowania, zasad, planów, obowiązków, czasami ciągłego pośpiechu. Babcia i dziadek mają czas, są obecni, a czas przy nich płynie wolniej.
W świecie, w którym wszystko jest na „już”, dziadkowie mają czas na rozmowę, zabawę, spacery, gdzie można być sobą bez oceniania. Relacja z babcią i dziadkiem jest wolna od presji, codziennego napięcia. Wnuki dostają opowieści, których nie znajdą w podręczniku, o świecie bez internetu, o trudnych wyborach, o wartościach, które przetrwały kryzysy, wojny, zmiany ustrojów. Babcia i dziadek są strażnikami ciągłości, często dają wnukom bezwarunkową akceptację, w ich oczach wnuk jest wystarczający taki, jaki jest, dzięki nim wnuki wiedzą, skąd pochodzą, kim byli ich przodkowie i jakie historie ukształtowały rodzinę. To nie tylko wspomnienia, ta zakorzeniona wiedza daje stabilność i poczucie przynależności. Wnuk, który zna swoją historię, łatwiej odnajduje swoje miejsce w rodzinie.
Relacja międzypokoleniowa uczy cierpliwości, szacunku do przemijania. Kontakt z osobami starszymi pokazuje, że tempo życia może być różne, wnuki uczą się słuchać, czekać, dostrzegają potrzeby drugiego człowieka. Dziadkowie często łagodzą rodzinne napięcia, tłumaczą świat dorosłych prostszym językiem, dają poczucie bezpieczeństwa w momentach kryzysu. Ich doświadczenie życiowe sprawia, że potrafią spojrzeć na problemy z dystansem, którego brakuje młodszym pokoleniom.
Babcia i dziadek uczą wnuki empatii, oswajają z przemijaniem, chorobami i słabością, ale w sposób naturalny. Dla dziadków relacja z wnukami jest również ważna, daje im sens, motywuje do wstania z łóżka, daje poczucie, że ich życie i doświadczenie wciąż mają wartość. Wnuki przywracają radość z drobnych rzeczy, uczą elastyczności i otwartości na zmiany, uczą nowych technologii. Jest to wymiana między przeszłością a przyszłością. Wnuki widzą człowieka, który potrafi opowiedzieć najlepszą bajkę, zrobić najlepszą kanapkę. Ta relacja daje starszemu pokoleniu poczucie bycia potrzebnym, a to jest jedna z najważniejszych potrzeb człowieka, niezależnie od wieku.
Dlatego Dzień Babci i Dziadka to przypomnienie, że w świecie pełnym hałasu, pośpiechu, ekranów, mamy obok siebie ludzi, którzy są pomostem między tym, co było, a tym, co dopiero nadejdzie. To relacja, która nie podlega trendom, która rozwija się poza schematami, jeśli jest pielęgnowana, staje się niezawodnym wsparciem, do którego wraca się przez całe życie. ©℗
Agnieszka CHYBOWSKA-SANDECKA
specjalista psycholog kliniczny, psychoterapeuta w Zachodniopomorskim Instytucie Psychoterapii
