6 lutego 1985 roku w Oslo ładowano na należący do Polskich Linii Oceanicznych statek „Busko Zdrój" 1200 ton stali zbrojeniowej. Ładunek miał trafić do Porto Torres na Sardynii. Stal ułożono nierówno i w ładowniach, zamiast równomiernie ułożonych warstw prętów, tworzyły się konstrukcje przypominające stożek. Ponadto w pierwszej ładowni, znajdującej się na dziobie statku, znalazło się o 158 ton stali więcej niż dopuszczały przepisy.

„Busko Zdrój" to podobnie jak „Kudowa Zdrój", która zatonęła dwa lata wcześniej, drobnicowiec z serii B 452, jakich 12 zbudowano w rumuńskiej stoczni Santierul Naval w Turnu Severin według polskiej dokumentacji. Głównym projektantem tych jednostek był inż. Henryk Szyszkowski z Centralnego Ośrodka Konstrukcyjno-Badawczego Przemysłu Okrętowego w Gdańsku. Zwodowane w 1970 roku „Busko" było piątą z serii jednostek, nazywanych w skrócie „zdrojowcami", ponieważ wszystkie nosiły nazwy polskich uzdrowisk. Statki budowane były bez zachowania należytych norm i przepisów, co niestety później dawało negatywne skutki w eksploatacji.

Ostatni rejs

7 lutego 1985 roku