Afera Funduszu Obsługi Zadłużenia Zagranicznego (FOZZ) często uważana jest za matkę wszystkich afer III RP. Był to jeden z największych skandali okresu transformacji ustrojowej w Polsce po 1989 roku. Fundusz, którego zadaniem było zmniejszanie polskiego długu wobec zagranicznych wierzycieli, stał się narzędziem do wyprowadzania ogromnych kwot publicznych pieniędzy.

PRL tworzy FOZZ

Fundusz Obsługi Zadłużenia Zagranicznego został powołany ustawą z 15 lutego 1989 roku - cztery miesiące przed upadkiem ostatniego komunistycznego rządu Mieczysława Rakowskiego i dziewięć dni po rozpoczęciu obrad Okrągłego Stołu.

Celem utworzenia FOZZ-u było - jak napisano w ustawie:

„Gromadzenie środków finansowych przeznaczonych na obsługę zadłużenia zagranicznego oraz gospodarowanie tymi środkami".

Mówiąc wprost, Fundusz miał gromadzić środki finansowe i skupować polski dług od wierzycieli za pośrednictwem podstawionych podmiotów. Bankrutujący PRL był zadłużony na około 40 mld USD. Znaczna część tego długu pochodziła z czasów Edwarda Gierka. Później Polska nie zadłużała się już