Odszedł od nas Wojciech Lizak, właściciel znanego antykwariatu "Wu - El", znawca historii Szczecina i regionu, autor nagradzanych książek. Inicjator ważnych dla Szczecina debat. Niepokorny intelektualista. Człowiek z pasją.
Urodził się w 1951 roku w Chojniku k. Ostrowa Wielkopolskiego. Skończył prawo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Uzyskał doktorat z nauk historycznych.
Angażował się w "Solidarność". Był działaczem tzw. struktur poziomych w PZPR. Publikował w pismach takich jak „Kwadrat” czy „Tygodnik Solidarność”.
Współorganizator strajku na Politechnice Szczecińskiej przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego. Od grudnia 1981 do września 1986 represjonowany za działalność w strukturach poziomych i pozbawiony prawa do wykonywania zawodu nauczyciela akademickiego.
W wolnej Polsce był m.in. radnym Rady Miasta Szczecin, zastępcą dyr. ds. programowych TV Morze i wiceprezesem ds. programowych Radia AS, w latach 1995–2005 adiunktem w Instytucie Historii na Uniwersytecie Szczecińskim.
Przygotował albumy o Szczecinie, Wrocławiu, Warszawie, opracował wiele wystaw prezentowanych w całej Polsce, w tym w Senacie RP.
W 1988 roku dostał nagrodę Adolfa Bocheńskiego, obok Stefana Kisielewskiego, za publikację o stalinowskim aparacie represji. W 1990 roku za źródłowe opracowanie korespondencji Polaków zsyłanych do sowieckich łagrów nagrodzony przez redakcję „Res Publica”. W 2014 roku wraz z synem Karolem Lizakiem otrzymał nagrodę specjalną fundacji Identitas za album "Powstanie styczniowe – nieznane obrazy, zapomniane wiersze".
W 2018 roku nagrodzono go Krzyżem Wolności i Solidarności.
W swoim antykwariacie w kamienicy przy ul. św. Wojciecha 1 niestrudzenie organizował dyskusje, spotkania, prelekcje - o Szczecinie, z którym intelektualnie się mocował, ale też o sprawach ważnych dla Polski.
Wielokrotnie gościł na łamach "Kuriera Szczecińskiego".
(as)
