Lech Galicki urodził się 29 stycznia 1955 r. w Szczecinie. Ukończył studia ekonomiczne na Politechnice Szczecińskiej; studiował również język niemiecki w Goethe Institut w Berlinie. Debiutował na początku lat 70. w Klubie Młodych Autorów tygodnika „Na przełaj”. Aplikacja dziennikarska (1986) w „Morzu i Ziemi”, gdzie został zatrudniony. Berliński korespondent (1990) tego tygodnika; współpracował z polsko-szwedzkim miesięcznikiem „Nie z tej Ziemi”, „Zieloną Arką” oraz z dwutygodnikiem „Kościół nad Odrą i Bałtykiem”, w którym objął (1994) stanowisko zastępcy redaktora naczelnego.
Wydal tomiki poezji: „Drzewo szan” (1993), „Ktoś inny” (1995) oraz zbiór reportaży „Trzask czasu” (1994). Wyróżniony (1994) w konkursie szczecińskiego oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej.
Współpracował z Polskim Radiem Szczecin, dla którego przygotowywał reportaże, audycje autorskie, słuchowisko („Grona Grudnia” w ramach „Szczecińskiej Trylogii Grudnia”). Prowadził warsztaty dziennikarskie dla młodzieży polskiej, białoruskiej i ukraińskiej w Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej. Od 2011 prowadził w Szczecińskim Domu Kombatanta i Pioniera Ziemi Szczecińskiej Teatr Empatia (nagrodzony za osiągnięcia artystyczne przez Prezydenta miasta Szczecin).
