Państwowy Dom Dziecka w Tanowie powołano w 1952 roku, został zorganizowany w poniemieckim obiekcie. Pierwsi wychowankowie zamieszkali tu w lipcu.
– Dom był piękny, ze spadzistym dachem i dużymi balkonami – mówią ci, którzy przed laty spędzili w nim swoje dzieciństwo. – Były też budynki gospodarcze, zwierzęta, klomby z kwiatami, warzywa. Dziś to miejsce w niczym nie przypomina ówczesnego obrazu. Po latach postawiono tu prosty piętrowy blok. Wielka szkoda, że tamtego budynku nie uratowano.
Pan Jurek trafił do Tanowa w 1960 roku z Pogotowia Opiekuńczego na Łabędziej. Spędził tu prawie 12 lat. Pamięta wszystko, choć przyznaje, że w tej pamięci z czasem pozostały głównie rzeczy dobre. O tych złych się zapomniało.
Cały artykuł w „Kurierze Szczecińskim”, e-wydaniu i wydaniu cyfrowym z 9 czerwca 2017 r.
Anna Gniazowska
Fot. Fotopolska-eu