Janina Ostrowska-Kin ps. „Janeczka”, sanitariuszka Powstania Warszawskiego skończyła sto lat! Z tej okazji w poniedziałek 2 marca w sali rycerskiej Zachodniopomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Szczecinie przyjmowała życzenia, kwiaty i gratulacje. Złożyli je m.in. wojewoda Adam Rudawski oraz dyrektor szczecińskiego Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej Krzysztof Męciński, a awans na stopień podpułkownika wręczył w imieniu ministra obrony narodowej wiceminister Stanisław Wziątek.
- Dziękujemy Pani za tą piękną służbę Ojczyźnie i dziękujemy za to, że jest Pani obecna na wydarzeniach, które organizuje szczeciński Oddział Instytut Pamięci Narodowej. Życzę, aby była Pani na wszystkich kolejnych, które odbędą się w przyszłości – powiedział dyrektor Krzysztof Męciński wręczając „Janeczce” kwiaty i list gratulacyjny. Podkreślił bohaterską postawę kombatantki i fenomen Armii Krajowej.
Życzenia złożył także m.in. wojewoda zachodniopomorski Adam Rudawski, przedstawiciele Urzędu Marszałkowskiego, prezydenta Szczecina, a także młodzież i nauczyciele z Zespołu Szkół nr 4 im. Armii Krajowej oraz prezes zarządu Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Okręg Szczecin Jolanta Szyłkowska.
- Byłam zawsze dumna z Polski i zawsze służyłam Polsce – mówiła wzruszona Janina Ostrowska-Kin. – Atmosfera w moim rodzinnym domu była zawsze patriotyczna i ten patriotyzm mam w sercu. On się jeszcze bardziej utwierdził, kiedy przez 63 dni pełniłam obowiązki sanitariuszki w Powstaniu Warszawskim. Dziękuję za życzenia. Moje pragnienie życia jest tak wielkie, że buntuję się przeciw starości.
Na koniec uroczystości jubilatka zdmuchnęła świeczki na urodzinowym torcie.
Janina Ostrowska-Kin urodziła się 1 marca 1926 r. Jej ojciec brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. We wrześniu 1942 r. z okupowanych wówczas przez Niemców Kresów jej rodzina przeniosła się do Warszawy. Janina podczas Powstania Warszawskiego w Śródmieściu najpierw roznosiła butelki z benzyną, potem pełniła służbę jako sanitariuszka Zgrupowania „Róg” Grupy AK „Północ”, w Batalionie „Bończa”, w 101. kompanii. Działała m.in. w powstańczym szpitalu przy ul. Boduena, który mieścił się w kawiarni Wieczorkiewicza. Wyszła z Warszawy razem z ciotką 6 października, wraz z ludnością cywilną. W październiku 1946 r. Janina wyjechała do Szczecina, gdzie otrzymała opiekę od mieszkającej tam dalszej rodziny. Tam też wyszła za mąż. Była nękana przez Urząd Bezpieczeństwa w związku z jej udziałem w Powstaniu Warszawskim. Całe zawodowe życie przepracowała jako księgowa. Za swoje zasługi wojenne i cywilne została odznaczona m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Powstania Warszawskiego, Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Pro Patria, Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości.
(K)
Fot. IPN/Marcin Górka
