Zmarła Nina Grudnik (1936-2026), aktorka od dekad związana ze szczecińskim teatrem.
Urodziła się w Dąbrowie Górniczej, studiowała w Krakowie, debiutowała w Teatrze Rozmaitości we Wrocławiu.
Jak przeczytamy na portalu pomeranica.pl, artystka była związana ze Szczecinem od 1970 roku. Najpierw jako aktorka Państwowych Teatrów Dramatycznych (1970-1975), a potem Teatru Współczesnego (1975-1979).
W latach 1979-1984 grała w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu.
W 1986 roku powróciła do Szczecina. Do 1991 roku występowała na scenie Teatru Współczesnego. Na krótko przeniosła się do Koszalina. Tam, w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym im. Juliusza Słowackiego, powierzono jej rolę Królowej Małgorzaty w Gombrowiczowskiej Iwonie, księżniczce Burgunda w reż. Jana Maciejowskiego.
Ponownie w Szczecinie od 1992 roku. Aż do przejścia na emeryturę grała w Teatrze Współczesnym, Teatrze Krypta, Teatrze Polskim.
Swoje aktorskie kreacje tworzyła pod kierunkiem czołowych polskich reżyserów – Anny Augustynowicz, Izabelli Cywińskiej, Ewy Kołogórskiej, Macieja Englerta, Józefa Grudy, Bogdana Hussakowskiego, Jerzego Jarockiego, Jana Maciejowskiego, Ryszarda Majora, Marka Okopińskiego, Adama Opatowicza.
Grała m.in. Tytanię w Śnie nocy letniej Szekspira w reżyserii Józefa Grudy, Juno w Burzy Szekspira w reżyserii Macieja Englerta, Matkę w Klątwie Wyspiańskiego w reżyserii Anny Augustynowicz.
Współpracowała z Rozgłośnią Polskiego Radia i z Ośrodkiem Telewizyjnym w Szczecinie. Prowadziła tam programy poetyckie, występowała w słuchowiskach radiowych i w spektaklach telewizyjnych.
W swoim dorobku artystycznym ma także nieliczne drugoplanowe role w filmach Decyzja (1960), Jak być kochaną (1962), Wielkie ucieczki (2005). W 1999 roku wystąpiła w fabularyzowanym dokumencie Paderewskiego życie po życiu.
Jej mężem był wybitny scenograf teatralny Jan Banucha (1934-2008).
(as)
