Plebiscyt „Bursztynowy Pierścień” wkroczył w drugi etap, zachęcamy zatem do głosowania. To najstarszy zachodniopomorski konkurs teatralny, w którym nagroda przyznawana jest najlepszym scenicznym artystom oraz spektaklom. W obecnej edycji wybieramy laureatów przedstawień, które miały swą premierę w sezonie 2025/2026.
Konkurs organizowany jest od 1965 roku (z przerwami) przez redakcję „Kuriera Szczecińskiego”. Tegoroczna edycja jest 45. z kolei. W tym czasie publiczność i jurorzy nagrodzili wielu artystów. Czas listopadowej zadumy skłania do wspomnień tych, których nie ma już wśród nas, a zapisali się w pamięci dzięki niezapomnianym rolom nagrodzonym statuetkami „Bursztynowych Pierścieni”.
Wspomnienie bursztynowych artystów
Irena Brodzińska (Państwowy Teatr Muzyczny) - „Bursztynowy Pierścień” w 1965 r. i 1966 r. dla najpopularniejszej aktorki oraz w 1967 r. za rolę Lizy w „Hrabinie Maricy” Emmericha Kálmána w reż. Edmunda Waydy
Urodziła się w 1933 roku w Pińsku. Uczęszczała do szkoły podstawowej sióstr augustianek, gimnazjum sióstr klarysek w Krakowie i uczyła się tańca w prywatnej Szkole Baletowej. Debiutowała na scenie teatru muzycznego w Lublinie w wieku 15 lat. Tańczyła także w balecie w teatrach muzycznych Krakowa i Poznania. W 1953 roku zadebiutowała jako śpiewaczka w Teatrze Muzycznym w Łodzi, a następnie śpiewała w Operetce Śląskiej w Gliwicach.
Od 1957 roku z przerwami związana ze Szczecinem, gdzie przyjechała z ówczesnym mężem, śpiewakiem i reżyserem, Edmundem Waydą, na zaproszenie dyrektora Operetki Szczecińskiej, Jacka Nieżychowskiego. Zadebiutowała tu rolą Chinki Mi w „Krainie uśmiechu” F. Lehara, pierwszym przedstawieniu w historii szczecińskiego teatru muzycznego. Na scenie Operetki (później Teatr Muzyczny) występowała z ogromnym powodzeniem do roku 1978. Wystąpiła również w filmach fabularnych. Stworzyła dziesiątki tytułowych lub głównych ról w znanych operetkach i spektaklach muzycznych. Była niekwestionowaną gwiazdą szczecińskiej sceny muzycznej. Należała do grona założycieli Stowarzyszenia Miłośników Opery i Operetki.
W roku 1976 na scenie Teatru Muzycznego w Szczecinie wystąpiła wspólnie z córką Grażyną w musicalu „Machiavelli”. Ze sceną rozstała się na dobre w 1978 roku.
Zmarła w 2024 roku. Została pochowana na Cmentarzu Centralnym (kw. 58C-2-6).
Danuta Chudzianka (Państwowe Teatry Dramatyczne) - „Bursztynowy Pierścień” w 1968 r. za rolę Antygony w spektaklu w reż. Marka Okopińskiego oraz w 1969 r. za rolę Muzy w „Wyzwoleniu” Stanisława Wyspiańskiego w reż. Jana Maciejowskiego
Urodziła się w 1941 roku w Hucie Perejmie na Wołyniu. Ukończyła I LO w Szczecinie oraz Wydział Aktorski PWSTiF w Łodzi. W uczelnianym teatrze wystąpiła w roli Antygony w reż. Kazimierza Brodzikowskiego. W 1963 r. zadebiutowała rolą Pasqui w „Awanturach miłosnych” w Chioggi Carlo Goldoniego w łódzkim Teatrze Powszechnym. W tym samym roku zaangażowana w Szczecinie przez dyrektora Jana Maciejowskiego do Państwowych Teatrów Dramatycznych. Na scenie Teatru Współczesnego zadebiutowała rolą Klary w „Ślubach panieńskich” A. Fredry. Była jedną z czołowych aktorek szczecińskich scen, grającą zwykle główne role. W 1970 r. wraz z mężem, aktorem Zbigniewem Mamontem wyjechała do Bydgoszczy, gdzie była aktorką bydgoskiego Teatru Polskiego. W 1977 r. wróciła i została zaangażowana do Teatru Polskiego, gdzie znów zagrała Antygonę, tym razem w reż. Janusza Bukowskiego. Występowała również w Teatrze Współczesnym, Teatrze „13 Muz”, Teatrze Krypta, Teatrze Kameralnym. Stworzyła wiele znakomitych kreacji, m.in. Ruth w „Niemcach” L. Kruczkowskiego, Muzy w „Wyzwoleniu” S. Wyspiańskiego, Warii w „Wiśniowym sadzie” A. Czechowa, Małgorzaty w „Iwonie, księżniczce Burgunda” W. Gombrowicza oraz Klarę Zachanassian w „Wizycie starszej pani” F. Dürrenmatta. Brała udział w szczecińskim Salonie Poezji na Zamku. Realizowała spektakle dla Teatru telewizji oraz słuchowiska poetyckie dla rozgłośni radiowej. Grała w filmach, m.in. „Ostatni prom”, „Zdaniem obrony”, czy w fabularyzowanym dokumencie Paderewskiego „życie po życiu” w reż. Stefana Szlachtycza. Prowadziła zajęcia teatralne w Pałacu Młodzieży oraz z kultury języka na Uniwersytecie Szczecińskim. Współpracowała z podopiecznymi Stowarzyszenia na Rzecz Osób Niepełnosprawnych „Tęcza”. Od 1967 roku była członkiem Związku Artystów Scen Polskich.
Zmarła w 2011 w Szczecinie. Została pochowana na Cmentarzu Centralnym (kw. 44-1-11 w Alei Zasłużonych).
Władysław Żydlik (Państwowy Teatr Muzyczny) - „Bursztynowy Pierścień” w 1972 r. za rolę Czanga w „Krainie uśmiechu” Franza Lehara oraz Bardosa w „Krakowiakach i Góralach” Wojciecha Bogusławskiego, spektaklach w reż. Tadeusza Bursztynowicza
Urodził się w1938 roku w Skoczowie k. Bielska-Białej. Był słuchaczem Muzycznego Studium Nauczycielskiego w Katowicach, ukończył Wydział Wokalny PWSM w Warszawie.
Rolę dyplomową Poręby w operze Karola Kurpińskiego „Leśniczy z Kozienickiej Puszczy” zagrał na Scenie Kameralnej Opery Narodowej w Warszawie. Zadebiutował w 1965 r. w Teatrze Nowym w Zabrzu w „Rapsodzie śląskim” J. Baranowicza. Występował w warszawskich teatrach: Wielkim i Ateneum im. S. Jaracza, lubelskim Teatrze Muzycznym oraz w Operze i Operetce w Bydgoszczy.
Do Szczecina przyjechał w 1970 roku na zaproszenie dyrektora Teatru Muzycznego, Janusza Marca, który poszukiwał barytona do ról pierwszoplanowych. Śpiewał w nim przez wiele lat a następnie w Operze i Operetce oraz w Operze na Zamku. Był też aktorem Teatru Polskiego. Wystąpił w kilkudziesięciu operach, operetkach, musicalach i spektaklach teatralnych, tworząc niezapomniane kreacje oraz sprawował nadzór reżyserski nad kilkoma spektaklami. Koncertował, odbył liczne tournée w Europie Zachodniej. Pisał scenariusze programów literacko-muzycznych, na podstawie których reżyserował widowiska. Jako pedagog prowadził teatr małych form z młodzieżą i angażował się w artystyczne działania społeczne. W latach 70. z dyrektorem Operetki Tadeuszem Bursztynowiczem zainicjował przeniesienie siedziby teatru muzycznego z ul. Potulickiej do Zamku Książąt Pomorskich. Członek ZASP przy Operze na Zamku, uczestniczył w pracach sekcji teatrów muzycznych Zarządu Głównego ZASP w Warszawie, we współpracy z Urzędem Miejskim w Szczecinie, z Urzędem Wojewody Zachodniopomorskiego oraz z Urzędem Marszałkowskim. W 2005 r. został członkiem Kapituły Zasłużonych ZG ZASP w Warszawie.
Zmarł w 2013 roku w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 91-9-7).
Bohdan Albert Janiszewski (Teatr Polski) - „Bursztynowy Pierścień” w 1973 r. za rolę Edypa w tragedii Sofoklesa
Urodził się w 1927 r. w Warszawie, gdzie ukończył szkołę powszechną i Gimnazjum Mechaniczne. Należał do harcerstwa. Podczas okupacji niemieckiej działał w konspiracji. Został aresztowany i w 1943 r. zesłany do obozu w Peenemünde na wyspie Usedom (Uznam). Wracając do kraju w maju 1945 r. po raz pierwszy zetknął się ze Szczecinem, gdzie przez trzy dni pracował przy odbudowie zniszczonego mostu na Odrze, a później w Warszawie przy odbudowie Mostu Poniatowskiego. W 1954 r. zdał eksternistyczny egzamin lalkarski. Pod wpływem sugestii komisji egzaminacyjnej, wyjechał do Szczecina. Dostał angaż do Państwowych Teatrów Dramatycznych (1954-1975), a od 1976 r. w Teatrze Polskim, jako jeden z czołowych aktorów tej sceny. Z uwagi na charakterystyczne rysy twarzy i sylwetkę oraz talent i temperament, wcielał się w bardzo różnorodne typy scenicznych postaci. Zagrał ich ponad 200. Za swoje najlepsze kreacje uważał role w „Incydencie w Vichy” A. Millera, „Fizykach” F. Dürrenmatta, „Damach i huzarach” A. Fredry. Występował i reżyserował także w Teatrze Krypta i w Teatrze „13 Muz”. W 2003 r. u boku aktorów seniorów - Mariana Noska, Antoniego Szubarczyka, Zbigniewa Witkowskiego, Rolanda Głowackiego - wystąpił w roli Smarkula, w pamiętnej adaptacji „Chłopców” S. Grochowiaka w reż. Adama Opatowicza. Współpracował z lokalną rozgłośnią radiową i z ośrodkiem telewizyjnym realizując spektakle i słuchowiska. Wraz z Jerzym Kubickim i Jerzym Wernerem organizował Studio Pantomimy Politechniki Szczecińskiej. Był pedagogiem Liceum Kulturalno-Oświatowego oraz Studia Estrady i Piosenki przy Estradzie Szczecińskiej, wykładowcą na polonistyce w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie. Współpracował z amatorskim ruchem artystycznym. Od 1958 r. należał do SPATiF-ZASP. Był członkiem Ośrodka Kultury Mowy przy ZG SPATiF.
Zmarł w 2009 r. w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 29A-9-7).
Edward Newada (Państwowy Teatr Muzyczny) - „Bursztynowy Pierścień” w 1973 r. za rolę Kuzkina w komedii muzycznej „Aniuta” Jurija Milutina w reż. Władimira Kuroczkina
Urodził się w 1922 r. w Poznaniu, gdzie zdobył średnie wykształcenie muzyczne i uczęszczał do Szkoły Muzycznej przy Operze Poznańskiej. W 1945 r. wygrał konkurs Rozgłośni Polskiego Radia dla młodych talentów. Jako laureatowi zaproponowano mu współpracę z Operetką Poznańską i z Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. Rok później przyjechał do Szczecina, gdzie podjął współpracę z lokalną rozgłośnią radiową. Występował m.in. ze słynną orkiestrą rozgłośni szczecińskiej kierowaną przez Władysława Górzyńskiego. Później współpracował z Teatrem Komedia Muzyczna, Centralnym Biurem Koncertowym i Przedsiębiorstwem Imprez Artystycznych „Estrada”. W 1956 r. zdał egzamin kwalifikacyjny dla artystów estrady. Związany był z Operetką Szczecińską i późniejszym Państwowym Teatrem Muzycznym. Przez ponad 20 lat był solistą tej sceny, gdzie zagrał w 52 przedstawieniach, w których zaśpiewał aż 48 głównych partii. Wystąpił u boku m.in. Ireny Brodzińskiej, Haliny Mickiewiczówny, Wandy Polańskiej, Edmunda Waydy, Antoniego Kaczorowskiego, Ryszarda Karczykowskiego, Joachima Lamży, Jacka Nieżychowskiego. W latach 60. występował dla Polonii w USA. Był autorem wspomnień o działalności Szczecińskiej Estrady, które ukazały się w 1986 r. w zbiorowej publikacji „Pionierskie lata kultury szczecińskiej”.
Zmarł w 2001 roku w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 2B-11-1).
Mirosław Gruszczyński (Państwowe Teatry Dramatyczne) - „Bursztynowy Pierścień” w 1974 r. za rolę Inżyniera w „Człowieku znikąd” Ignatija Dworieckiego w reż. Józefa Grudy
Urodził się w 1943 r. we Włocławku. Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Zaangażowany do Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie, następnie do Teatru Klasycznego w Warszawie, gdzie współpracował też z Teatrem Telewizji i filmem. Od 1971 r. związany ze Szczecinem - początkowo był aktorem Państwowych Teatrów Dramatycznych, następnie Teatru Współczesnego i Teatru Polskiego. Na szczecińskiej scenie zadebiutował rolą Do Rodryga w „Cydzie” Corneille'a-Morsztyna-Wyspiańskigo w reż. Józefa Grudy. Wkrótce stał się filarem szczecińskiego zespołu. Znakomicie czuł się zarówno w rolach dramatycznych, jak i komediowych. Wybitną kreację stworzył w roli Konrada w „Wyzwoleniu” S. Wyspiańskiego w reż. Macieja Englerta. Dwukrotnie wcielił się w Prokuratora Roberta Scurvy w „Szewcach” Witkacego. Współpracował także z Teatrem Krypta, gdzie grał i reżyserował. Próbował także swoich sił jako autor. Mimo wielu atrakcyjnych propozycji, nigdy nie zdecydował się na przeniesienie do Warszawy. Wystąpił w głównej roli w filmie „Tylko Beatrycze” S. Szlachtycza.
Był zaangażowany w działalność polityczną, m.in. przewodniczył teatralnej „Solidarności, działał w Komitecie Obrony Więzionych za Przekonania. Z powodu choroby (schizofrenia) po 1985 r. wycofał się z pracy na scenie. Sporadycznie nagrywał w rozgłośni radiowej, dla której w poprzednich latach nagrał wiele słuchowisk.
Zmarł w 1989 w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w rodzinnym Włocławku (kw. 84A-3-43).
Ewa Rossa-Gowor (Państwowy Teatr Muzyczny) - „Bursztynowy Pierścień” w 1979 r. za rolę Pani Fluth w "Wesołych kumoszkach z Windsoru" Ottona Nicolaia
Urodziła się w 1953 roku w Żarach k. Żagania. Ze Szczecinem związana od najmłodszych lat. Muzyką interesowała się od dziecka. Po raz pierwszy wystąpiła publicznie w wieku 5 lat, grając na fortepianie w Zamku Książąt Pomorskich. Ukończyła Szkołę Muzyczną I st. w klasie fortepianu oraz Państwowe Ognisko Baletowego w Szczecinie. Naukę gry na fortepianie oraz śpiewu kontynuowała w Liceum Muzycznym w Poznaniu. W 1973 r. została przyjęta do zespołu Państwowego Teatru Muzycznego w Szczecinie przy ul. Potulickiej (obecnie Opera na Zamku). Zadebiutowała w „Balu w operze” Richarda Haubergera wodewilową partią Hortensji, a następnie w „Zemście nietoperza” Johanna Straussa zaśpiewała koloraturową partię Adeli.
Zgodnie z ówczesnym charakterem teatru, śpiewała głównie w operetkach i wodewilach. Występowała też poza Szczecinem, m.in. w Teatrze Muzycznym w Łodzi, śpiewając partię Walentyny w „Wesołej wdówce” F. Lehára. W 1978 r. po zmianie siedziby teatru na zamkową scenę zaśpiewała jedną z głównych partii w pierwszej operze wystawionej w polskim Szczecinie „Wesołych kumoszkach z Windsoru” O. Nicolaia. Obdarzona wokalnymi możliwościami z podwójnymi koloraturami i trzykreślnym „d” śpiewała główne partie sopranowe w operach: „Tosca” i „Madama Butterfly” G. Pucciniego, „Fauście” Ch. Gounoda, „Strasznym dworze” S. Moniuszki. Była pierwszą odtwórczynią roli Violetty Valéry w operze G. Verdiego „Traviata” w Szczecinie. Występowała za granicą. Ze szczecińską sceną muzyczną związana była do 1993 roku.
Zmarła w 2025 roku w Szczecinie. Została pochowana na Cmentarzu Centralnym (kw. 54-7-8).
Jacek Polaczek (Teatr Polski) - „Bursztynowy Pierścień” w 2009 r. otrzymał nagrodę za role Ojca i Króla w „Ślubie” Witolda Gombrowicza w reż. Waldemara Modestowicza
Urodził się w 1943 r. w Częstochowie. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie, ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi. Grał na scenie Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie i Teatru Polskiego w Poznaniu. W 1976 r. zamieszkał w Szczecinie, gdzie występował na scenie Teatru Współczesnego, a od 2003 r. - Teatru Polskiego. Grał także w Teatrze „13 Muz”, Teatrze Kameralnym, Teatrze Krypta, Piwnicy przy Krypcie oraz w Teatrze Telewizji. Stworzył wiele niezapomnianych kreacji scenicznych. Występował także w Kabarecie Klim Tadeusza Klimowskiego. Wystąpił w kilkudziesięciu słuchowiskach i audycjach poetyckich Polskiego Radia w Szczecinie oraz w filmach, m.in. „Bachianas Brasileiras” reż. P. Osterfelta, „Skoku śmierci” („07 zgłoś się”) reż. K. Szmagiera, „Penelopach ” reż. B. Poręby, „Linczu”reż. K. Łukaszewicza. Wystąpił jako adwokat Vallotton w fabularyzowanym dokumencie „Paderewskiego życie po życiu” w reż. S. Szlachtycza.
Zmarł w 2017 r. w Szczecinie. Został pochowany w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Górczyńskim przy ul. Ściegiennego 35 w Poznaniu (kw. IILno-9-7). Z inicjatywy szczecińskiego Stowarzyszenia „Czas Przestrzeń Tożsamość” w 2018 r. na Cmentarzu Centralnym posadzono Drzewko Pamięci upamiętniające Jacka Polaczka, jako osobę zasłużoną dla Szczecina.
Grzegorz Młudzik (Teatr Współczesny) - „Bursztynowy Pierścień” w 2017 r. za wybitną kreację sceniczną w „Ślubie” Witolda Gombrowicza
Urodził się w 1953 roku w Łodzi. Ukończył tam Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej. Już w czasie studiów zadebiutował na scenie łódzkiego Teatru Otwartego. Występował w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu. Od 1980 r. był aktorem Teatru Współczesnego w Szczecinie, gdzie zadebiutował rolą Wysockiego w „Warszawiance” S. Wyspiańskiego w reż. Andrzeja Chrzanowskiego. Jako aktor współpracował z Operą na Zamku i Teatrem „13 Muz”. Wspólnie z żoną, aktorką Anną Januszewską, grał w kameralnych przedstawieniach w Teatrze Krypta i w Piwnicy przy Krypcie, część współreżyserował. Gościnnie występował na scenach całej Polski. W październiku 2017 r. wraz z żoną obchodził jubileusz czterdziestolecia pracy artystycznej w niezapomnianym spektaklu w Teatrze Małym „Arcydzieło na śmietniku”. Dla Polskiego Radia nagrał kilkadziesiąt słuchowisk. W 1999 r. zagrał Sylwina Strakacza w fabularyzowanym dokumencie „Paderewskiego życie po życiu” w reż. S. Szlachtycza. Zagrał w filmach: „W spirali”oraz w serialach telewizyjnych, takich jak: „Znak Orła”, „Klan” , „Plebania”, „Na dobre i na złe”, „Układ Warszawski”, „Prawo Agaty” oraz niemieckim „Polizeiruf 110”. W 2021 r. wystąpił w teledysku „Algorytm”, zrealizowanym do utworu szczecinianina Konrada Słoki.
Zmarł w 2022 r. w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Zachodnim przy ul. Bronowickiej (kw. 3C-W5-17).
Elżbieta KUBERA
Finałowa dziesiątka
Prezentujemy wyniki pierwszego etapu głosowania w kolejności alfabetycznej. Do etapu finałowego przeszło 10 spektakli i 10 artystów z najwyższą liczbą głosów publiczności. I tak w finale znalazło się: pięć spektakli Teatru Współczesnego oraz po jednym: Teatru Polskiego, Teatru Lalek „Pleciuga”, Opery na Zamku, Teatru Piwnica przy Krypcie i Gminnego Ośrodka Kultury, Sportu i Rekreacji w Przecławiu.
Spośród finałowych przedstawień, w środę 4 listopada można będzie obejrzeć „POV: masz 12 lat i prze****ne”w Teatrze Współczesnym w Szczecinie. Przedstawienie w reżyserii Agaty Biziuk z tekstem Mariusza Gołosza otrzymało kilka dni temu nagrodę GRAND PRIX im. Janusza Korczaka oraz wyróżnienie Jury Młodych podczas jubileuszowego 30. Międzynarodowego Festiwalu Teatrów dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK DZISIAJ.
Drugi etap głosowania, który właśnie się rozpoczął, potrwa do 24 listopada. Prezentujemy, w kolejności alfabetycznej, tytuły spektakli oraz nazwiska aktorek i aktorów, na których nasi Czytelnicy mogą przysyłać swoje głosy, którymi wybiorą rolę i spektakl sezonu 2025/2026. Zasady głosowania w drugim etapie pozostają niezmienne, kategorie oraz numeracja również. Nasi Czytelnicy mogą przysyłać swoje głosy na podane spektakle oraz odtwarzających najciekawsze role aktorki/aktorów. Tak jak w pierwszej turze widzowie głosują drogą sms-ową lub wysyłając wypełniony kupon, zamieszczany co tydzień w Kurierze. Sms-y należy wysyłać pod nr 7248 (koszt jednej wiadomości to 2,46 zł z VAT-em), podając wskazany numer spektaklu lub numer w tabeli aktorki/aktora.
Przez ponad trzy tygodnie publiczność swoimi głosami wybierze tych, którzy otrzymają „Bursztynowe Pierścienie”. Natomiast kapituła nagrody przyzna nagrody jurorskie w tych samych kategoriach oraz dodatkowo przyzna Srebrną Ostrogę dla obiecującego debiutanta oraz Wielką Nagrodę Jury dla autora najważniejszych scenicznych dokonań. Ubiegłoroczny sezon obfitował w znakomite role i spektakle, zatem zachęcamy do oddania głosu na ulubionego artystę i spektakl.
NOMINACJE W KATEGORII NAJLEPSZA AKTORKA/NAJLEPSZY AKTOR SEZONU 2025/2026
Barbara Biel za rolę w spektaklu „Mozaika” w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – BURSZTYN.1
Julia Gadzina za role: Jadwini w spektaklu „Very Ibsen” oraz w „Mozaice” w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – BURSZTYN.5
Sławomir Kołakowski za rolę Pilcha w spektaklu „Pilch/Dzienniki” w Teatrze Polskim w Szczecinie – BURSZTYN.9
Iwona Kowalska za rolę pani Alving w spektaklu „Very Ibsen” w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – BURSZTYN.10
Marta Łągiewka za role: Lustra/Mroku/Śmieszka w spektaklu „Śnieżka” w Teatrze Lalek „Pleciuga” w Szczecinie – BURSZTYN.13
Dominika Mrozowska za rolę Dziewczyny, która nie lubi kremu w „Dziewczynach do wzięcia” w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie – BURSZTYN.15
Wojciech Sandach za role w spektaklu „POV: masz 12 lat i prze****ne” w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – BURSZTYN.18
Marcin Sztendel za rolę młodego Pilcha w spektaklu „Pilch/Dzienniki” w Teatrze Polskim w Szczecinie – BURSZTYN.19
Marta Uszko za role: Niny Sierowej dziewczynki / Służącej / Naciągaczki / Zwierzęcia w spektaklu „Choinka u Iwanowów. Horror w domku dla lalek” w Teatrze Polskim w Szczecinie – BURSZTYN.20
Beata Zygarlicka za rolę Donalda Trumpa w spektaklu „TRUMP. Królewski szlak” w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – BURSZTYN.21
NOMINACJE W KATEGORII NAJLEPSZY SPEKTAKL SEZONU 2025/2026
„Brawo Hemar” reżyseria i wykonanie: Olga Adamska w Gminnym Ośrodku Kultury, Sportu i Rekreacji w Przecławiu – BURSZTYN.22
„Idiota” opieka reżyserska: Arkadiusz Buszko w Teatrze Piwnica przy Krypcie – Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie – BURSZTYN.26
„Mozaika” reżyseria, tekst: Eugenia Balakireva w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – BURSZTYN.28
„Nie całuj mnie teraz” reżyseria i tekst: Olga Ciężkowska w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – BURSZTYN.29
„Pilch/Dzienniki” w reżyserii Artura Więcka „Barona” w Teatrze Polskim w Szczecinie – BURSZTYN.30
„POV: masz 12 lat i prze****ne” w reżyserii Agaty Biziuk w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – BURSZTYN.32
„Prawdziwa zbrodnia” w reżyserii Anny Rozmianiec w Teatrze Lalek „Pleciuga” w Szczecinie – BURSZTYN.33
„Toto” w reżyserii Jerzego Jana Połońskiego, pod kierownictwem muzycznym Małgorzaty Bornowskiej w Operze na Zamku w Szczecinie – BURSZTYN.35
„TRUMP. Królewski szlak” w reżyserii Pawła Miśkiewicza w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – BURSZTYN.36
„Very Ibsen” w reżyserii, choreografii i koncepcje scenografii: Dominiki Knapik w Teatrze Współczesnym w Szczecinie – BURSZTYN.37
