poniedziałek, 20 listopada 2017.
Strona główna > Rybołówstwo > Zróżnicowany sektor

Zróżnicowany sektor

Zróżnicowany sektor
Data publikacji: 2017-11-09 10:52
Wywietleń: 126 300214

Rybactwo śródlądowe w Polsce jest sektorem zróżnicowanym, posiadającym własną specyfikę ukształtowaną przez uwarunkowania geograficzno-środowiskowe i społeczno-gospodarcze. Wśród warunków geograficzno-środowiskowych najważniejszymi są: ilość, rodzaj i jakość wody oraz klimat i temperatura. Zmiany społeczno-gospodarcze zachodzące w polskim rybactwie wytyczane są przez Wspólną Politykę Rybacką oraz inne polityki i strategie – przede wszystkim z zakresu ochrony środowiska, ochrony zdrowia zwierząt oraz gospodarowania wodami. Opracowywane są one zarówno przez administrację wspólnotową, jak i krajową.

Sposób wykonywania rybactwa śródlądowego w znacznej mierze kształtowany jest również przez tradycję (np. tradycyjne metody chowu i połowu ryb, przyzwyczajenia konsumentów) oraz silnie zakorzenioną w Polakach przedsiębiorczość. Specyfika polskiego rybactwa przejawia się choćby w tym, że akwakultura prowadzona jest wyłącznie z wykorzystaniem wód słodkich (śródlądowych) i opiera się praktycznie na produkcji ryb, z czego dwa gatunki – karp i pstrąg – mają fundamentalne znaczenie. Z kolei rybołówstwo śródlądowe polega na zrównoważonym wykorzystywaniu możliwości produkcyjnych wód, przy czym zasoby ryb eksploatowane są równocześnie i w różnym stopniu zarówno przez rybaków zawodowych, jak i potężną rzeszę wędkarzy (ok. 1,5 miliona). Zarządzanie zasobami ryb, ich ochrona oraz szczegóły gospodarki zarybieniowej prowadzone są na podstawie 10-letniego planu gospodarki rybackiej – tzw. operatu rybackiego (opracowywanego dla poszczególnych obwodów rybackich wydzielanych na wodach publicznych).

Rodzaje i powierzchnia wód śródlądowych

Ogólna powierzchnia polskich wód śródlądowych (naturalnych i sztucznych) wynosi około 600 tys. ha, z czego:

- jezior niemal 300 tys. ha,

- rzek i potoków około 140 tys. ha,

- stawów rybnych około 70 (55) tys. ha,

- zbiorników zaporowych około 55 tys. ha,

- zalewisk i starorzeczy około 40 tys. ha.

Niemal wszystkie z wymienionych wód wykorzystywane są do celów rybackich. Ich rodzaj, powierzchnia, a także jakość decydują o sposobie prowadzonej gospodarki i mają wpływ na wielkość produkcji.

Rozmieszczenie i własność

Charakterystyczny rozkład wód na obszarze Polski został ukształtowany przez ostatnie zlodowacenie. Właśnie z tego względu północny obszar kraju obfituje w pojezierza, natomiast południowa część, pozbawiona jezior, stała się zagłębiem wielkopowierzchniowych stawów ziemnych typu karpiowego. Zasobne w wodę pojezierza są tradycyjnym miejscem lokalizacji licznych gospodarstw pstrągowych.

Należy jednak podkreślić, że na tle krajów europejskich zasoby wodne Polski nie są bogate (Polska znajduje się dopiero na 20. miejscu w Europie pod względem ilości wody przypadającej na 1 mieszkańca).

Niemalże wszystkie jeziora, rzeki i zbiorniki zaporowe należą zgodnie z Prawem wodnym do śródlądowych wód płynących i stanowią własność Skarbu Państwa, przez co nie podlegają obrotowi cywilnoprawnemu (nie mają prywatnych właścicieli).

Obiekty stawowe posiadają właścicieli prywatnych, a także były dzierżawione i przejmowane na własność z zasobów Agencji Nieruchomości Rolnych, gospodarującej ziemią i obiektami Skarbu Państwa przeznaczonymi do prywatyzacji po okresie transformacji ustrojowej.  Obecnie gospodarowanie nieruchomościami rolnymi Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa realizowane jest przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, który powstał 1 września 2017 r. i przejął w znacznej części zadania Agencji Nieruchomości Rolnej i Agencji Rynku Rolnego. Analogicznie rzecz się ma z wodami stojącymi (glinianki, wyrobiska pożwirowe oraz nieprzepływowe jeziora).

Gospodarka wodna i rybactwo

Gospodarowanie wodą należy do zadań ministra środowiska sprawującego nadzór nad prezesem Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, któremu podlega siedem regionalnych zarządów gospodarki wodnej (RZGW). Dyrektorzy RZGW uczestniczą w procesie oddawania w użytkowanie obwodów rybackich, na które podzielone są powierzchniowe wody śródlądowe płynące (rzeki i jeziora).

Zgodnie z ustawą z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, wprowadzone zostaną – 1 stycznia 2018 r. – zmiany w obecnie obowiązujących przepisach oraz w zakresie struktury prawno-organizacyjnej organów właściwych w sprawach gospodarowania wodami. W celu wykonywania zadań publicznych utworzona zostanie państwowa osoba prawna pod nazwą: Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie.

Strukturę organizacyjną Wód Polskich będą stanowiły następujące jednostki organizacyjne:

1) Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej z siedzibą w Warszawie;

2) regionalne zarządy gospodarki wodnej z siedzibami w: Białymstoku, Bydgoszczy, Gdańsku, Gliwicach, Krakowie, Lublinie, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Warszawie i we Wrocławiu;

3) zarządy zlewni;

4) nadzory wodne.

Organem właściwym do oddania w użytkowanie obwodów rybackich będzie dyrektor regionalnego zarządu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.

Ministrem właściwym do spraw rybołówstwa jest minister gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej. Odpowiada on za akty prawne regulujące system prawny rybactwa (w tym system kontroli) oraz współpracuje z wszystkimi organami i jednostkami, które posiadają kompetencje w tym obszarze (samorząd województwa, partnerzy społeczni, Państwowa Straż Rybacka, Instytut Rybactwa Śródlądowego itp.).

Stosownie do przedstawionych wcześniej informacji, rybactwo śródlądowe w Polsce obejmuje gospodarkę rybacką prowadzoną w naturalnych śródlądowych wodach powierzchniowych
i zbiornikach zaporowych oraz chów i hodowlę ryb słodkowodnych w stawach i innych urządzeniach technicznych.

Fot. Marek Czasnojć

 

Zróżnicowany sektor Zróżnicowany sektor Zróżnicowany sektor Zróżnicowany sektor Zróżnicowany sektor

Komentarze

Dodaj komentarz

Akceptuję regulamin. Link do regulaminu

Filmy

Pomnik Wdzięczności zaczyna znikać
Tłumy na otwarciu nowego Galaxy
Ulica całkiem inna
Poprzedni Następny

Nekrologi