środa, 20 września 2017.
Strona główna > Wiadomości > Zajezdnia pełna elektroniki

Zajezdnia pełna elektroniki [GALERIA]

Zajezdnia pełna elektroniki
Data publikacji: 2015-12-12 12:31
Ostatnia aktualizacja: 2017-08-09 23:31
Wywietleń: 1226 53000

Po rocznej przebudowie tak dziś wygląda jedna z dwóch i ta większa od golęcińskiej baza tramwajowa Szczecina. Przebudowa i modernizacja kosztowały 135,3 mln zł brutto. Historyczna część zajezdni, istniejąca od 1934 r., też odrestaurowana. Skomputeryzowana, zautomatyzowana, naszpikowana elektroniką i nowoczesnym wyposażeniem do obsługi i napraw wagonów.

Po odrestaurowaniu największe wrażenie sprawiają zabytkowe hale kompleksu z odczyszczonymi murami z cegły, nową stolarką okienną, przeszklonymi hydraulicznie otwieranymi i zamykanymi bramami, nowymi antypoślizgowymi posadzkami, nowym oświetleniem, z nowymi kanałami rewizyjnymi do napraw taboru. Dostosowano je przy okazji do obsługi nowoczesnych tramwajów. Podczas modernizacji zrezygnowano z części dotychczasowych kanałów i zamiast je odtwarzać w ich miejscu zbudowano stanowiska ze specjalnymi podestami/kładkami, z których możliwy jest dostęp do urządzeń, które znajdują się na dachach składów, jak w przypadku swingów.

Są nowe warsztaty ślusarski, elektryczny i elektroniczny, nowe suwnice i dźwigi, silos z instalacją do zautomatyzowanego napełniania tramwajowych piasecznic. Zbudowana została nowa podstacja zasilania dla zajezdni i pobliskich torów . Na tyłach kompleksu wzniesiona została konstrukcja zadaszonej stalowej wiaty o wymiarach 93,4 m x 54,4 m.

Zobacz więcej zdjęć w naszej galerii

Remont połączony z adaptacją i przebudową na swoiste centrum dowodzenia przeszedł też budynek administracyjno-socjalno-biurowy, gdzie znajduje serwerownia, serce systemu zarządzania cała bazą. Do dziś już jako raczej na eksponat, który najpewniej trafi niebawem do muzeum komunikacji przy ul. Niemierzyńskiej, można natrafić na tablicę z grafikiem kursów z minionej epoki. Zajezdnia bowiem wyposażona została m.in. w systemy: CCTV (monitoringu wizyjnego), SSWIN (sygnalizacji włamania i napadu), KD (kontroli dostępu), SAP (alarmu pożarowego), SSZ (zarządzania) i BMS (kontroli i sterowania obiektem).

Skomputeryzowany z odpowiednim oprogramowaniem system na przykład decyduje, na który tor kierowanym przez siebie składem motorniczy ma podjechać. Ustawia wagon w odpowiedniej kolejności do wyjazdu na kolejny dzień, uwzględniając godzinę wyjazdu, typ i pojemność wagonu dla konkretnej linii lub kieruje go na tor serwisowy w sytuacji powiadomienia w wynika wstępnej identyfikacji i sprawdzenia stanu technicznego o awarii bądź konieczności wykonania przeglądu pojazdu.

- Elektroniki i tych nowinek jest tyle, że cały czas się uczymy – podkreśla Grzegorz Stasińsk, kierownik zajezdnii. - Dla niektórych pracowników jest to po prostu coś z kosmosu. To technologicznie zupełnie inny rozdział, inna epoka, inny świat.

Inna nowinka techniczna to tokarka podtorowa, bo takiej dotąd w bazie nie było. Tokarka jest zamontowana w dobudowanej nowej hali poniżej toru. Może obsługiwać wszystkie typy tramwajów. Wagon wjeżdża na kanał i następnie najeżdża na tokarkę, a obręcze kół są szlifowane bez konieczności ich zdejmowania. Budynek stanął w miejscu, gdzie wcześniej znajdował się zewnętrzny tor objazdowy nr 20. I obok niego tuż przy skarpie dobudowany został nowy tor nr 21, który teraz pełni funkcję toru objazdowego.

Modernizacja zajezdni przeprowadzona została w formule „zaprojektuj i wybuduj”. Generalnym wykonawcą inwestycji była firma ZUE S.A. z Krakowa. Wśród realizujących projekt jako podwykonawcy znalazły się takie firmy, jak Calbud, KML, Kielart, Atlas Ward, Elwiko, Revenga Polska i WASKO. Ta ostatnia dostarczyła całe oprzyrządowanie komputerowe z oprogramowaniem.

- To był nie lada wysiłek organizacyjny, by pogodzić obecność nas budowlańców jako intruza i użytkownika. A w taki jednocześnie historyczny obiekt włożyć tyle techniki - przyznaje Wiesław Nowak , prezes spółki ZUE Kraków, pytany o to, jak ulokowałby ten kontrakt na liście dokonań i doświadczeń firmy. - Pracowaliśmy na żywym organizmie, w takim rygorze, że zajezdnia nie mogła być po prostu zamknięta. To zupełnie co innego niż zajezdnia budowana od podstaw w szczerym polu na 17 ha z trawą, bez zasilania, bez jakiejkolwiek infrastruktury, jak ta, którą postawiliśmy na poznańskim Franowie. CP

Tekst i fot.: Mirosław WINCONEK

 

 

Komentarze

ezp
Wydane 135mln a myjni brak ,wiadro szmata i szczotka w ruch żeby posprzątać tramwaj , fajne zdjęcia tylko brakuje fotki stojaka na rowery a jest taki ładny koślawy z lat 70 bo projektant nie pomyślał że ludzie dojeżdżają do pracy rowerem a szkoda. Wiata bramy są ok.
2015-12-12 14:09:22

Dodaj komentarz

Akceptuję regulamin. Link do regulaminu

Filmy

Elektryczny autobus w zajezdni
Wielkie latawce na niebie
Korki na Sczanieckiej
Poprzedni Następny

Nekrologi