środa, 20 września 2017.
Strona główna > Sport > Piłka ręczna. 35 lat od historycznego medalu

Piłka ręczna. 35 lat od historycznego medalu

Piłka ręczna. 35 lat od historycznego medalu
Data publikacji: 2017-03-08 14:17
Ostatnia aktualizacja: 2017-03-08 14:17
Wywietleń: 840 221230

8 marca obchodzimy już 35 rocznicę wywalczenia historycznego, bo pierwszego w dziejach polskiej piłki ręcznej medalu podczas mistrzostw świata. Dokonali tego polscy piłkarze ręczni w składzie z 31-letnim wtedy Januszem Brzozowskim, zawodnikiem Pogoni Szczecin. Nasz prawoskrzydłowy był nie tylko podstawowym zawodnikiem drużyny narodowej, ale również jej kapitanem.

Rok 1982, to był też rok, kiedy z drużyną Pogoni po trzech latach gry na najwyższym szczeblu rozgrywek spadł do drugiej ligi. Trener Zygmunt Jakubik nie znalazł dobrego sposobu na zmianę warty w drużynie i nieumiejętnie wprowadzał młodych zawodników, których w Szczecinie nie brakowało.

Z kolei w reprezentacji Brzozowski przeżywał swój najlepszy okres. Był kapitanem drużyny, która na parkietach RFN wywalczyła brązowy medal mistrzostw świata.

- W Polsce był akurat stan wojenny, ale nie obawiałem się, że nasz wyjazd może zostać odwołany - wspomina Brzozowski. - Ówczesnej władzy bardzo zależało na jakimkolwiek sukcesie, a ten sportowy był przecież na wyciągnięcie ręki. Oczywiście nie mogliśmy zakładać wywalczenia medalu, ale należeliśmy wtedy do światowej elity i nie można było też tego wykluczyć.

Od początku turnieju biało-czerwoni grali solidnie. W premierowym meczu pokonali Szwajcarów (16:15), później rozgromili Japończyków (28:19) i zremisowali z NRD (19:19).

Pewnie awansowali do kolejnej rundy. Tam już czekali gospodarze, reprezentanci RFN. Obie drużyny zagrały świetne spotkanie, ale o jedną bramkę lepsi byli przeciwnicy Polaków (19:18).

Następna porażka przyszła kilka dni później. Na drodze biało-czerwonych stanął wschodni kolos – ZSRR. Wynik 27:21 dla Sowietów bardzo skomplikował sytuację naszej reprezentacji.

Musieliśmy pokonać sąsiadów z południa – Czechosłowację – i liczyć na potknięcia rywali. Swoje zadanie wykonaliśmy (24:23). Z pomocą dość niespodziewanie przyszli nam Szwajcarzy, którzy w ostatnim meczu II rundy zremisowali z RFN. Korzystny bilans bramkowy sprawił, że to Janusz Brzozowski i spółka bili się o brązowe medale.

Okres stanu wojennego i mecze z takimi drużynami, jak ZSRR, czy NRD musiały w tamtym czasie wywoływać dodatkowe emocje. Dla Brzozowskiego i jego kolegów liczył się jednak tylko wynik sportowy.

- Nie podchodziliśmy do tamtych spotkań ze szczególnym nastawieniem - kontynuuje Brzozowski. - Rozgrywaliśmy wcześniej wiele spotkań z tymi drużynami, znaliśmy się doskonale i szanowaliśmy się. Może dlatego osiągnęliśmy sukces, bo emocje zostawiliśmy w szatni.

Polscy piłkarze ręczni wywalczyli w roku 1982 brązowy medal pokonując w decydującym meczu Danię 23:22 i uzyskali prawo gry w Igrzyskach Olimpijskich w Los Angeles.

- Może dobrze, że po mistrzostwach świata zrezygnowałem z gry w reprezentacji - zastanawia się Brzozowski. - Miałem już 31 lat, a do Igrzysk było jeszcze ponad 2 lata. Gdybym poświęcił je na żmudny trening i kolejne wyrzeczenia, a następnie dowiedział się, że nie jedziemy z powodów politycznych, to mógłbym tego nie przeżyć - śmieje się Brzozowski. ©℗ (par)

Komentarze

Dodaj komentarz

Akceptuję regulamin. Link do regulaminu

Filmy

Elektryczny autobus w zajezdni
Wielkie latawce na niebie
Korki na Sczanieckiej
Poprzedni Następny

Nekrologi